تحقیقات نشان میدهند که در بسیاری از سازمانها مدیران ارشد خودشان مسوولیتی برای دادن ایدههای جدید احساس نمیکنند. بلکه آنها معمولا مسوولیت ایجاد فضایی مناسب برای نوآوری در سازمان را روی شانههایشان احساس میکنند. در مقابل، مدیران ارشد سازمانهای نوآور کاملا متضاد این تفکر عمل میکنند. آنها خلاقیت را به عهده دیگران نمیگذارند، خودشان این کار را میکنند.

برای اینکه روش کار استدلال کردن را درک کنید، باید با کارکرد مغز آشنا شوید. مغز اطلاعات را مثل لغت نامه ذخیره و دسته بندی نمی کند. روش لغت نامه اینست که شما می توانید معنی کلمه "سینما" را در ذیل حرف"س" بیابید؛ اما مغز لغت سینما را با چند تجربه زندگی ربط می دهد. (همانند تجربه حضور در جشنواره های سینمایی یا دیدار با بازیگران سینما).

سعی می کنیم در چند گام به صورت خلاصه آن را تشریح کنیم：

گام اول：بین دیدن و مشاهده کردن تفاوت وجود دارد. در حالت عادی ، ذهن ما بر اساس الگوهای قبلی عمل دیدن را انجام می دهد. در حالیکه نوآوران مشاهده را فرآیندی می دانند که تمامی حواس ششگانه درگیر آن می شود.

یک انسان اولیه و یک انسان امروزی را در نظر بگیرید که هر دوی آنها ۷۰ سال عمر کرده اند. فرض کنید که هر دوی آنها در تهران به دنیا آمده و از دنیا رفته اند.

سوال：آیا هر دوی اینها ۷۰ سال سن داشتند؟!

جواب：قطعا خیر!